Gedicht: Ik geloof in een nieuwe aarde

Tijdens mijn eigen Martin Luther King momentje kwam dit gedicht.

Het vertaald heel goed hoe ik tegen de aarde en ons mensen aankijk.

 

Ik geloof in een nieuwe aarde

Ik geloof in een nieuwe aarde,
Een aarde vol liefde.
Waarin verschillende meningen zijn wat ze zijn,
gewoon verschillende meningen.

Ik geloof in een nieuwe aarde, waarin mensen begrijpen dat verschillend zijn juist een prachtig ‘kleurenpalet’ oplevert….
Een zonnebloem zegt ook niet tegen de lavendel dat ‘zonnebloem zijn’ beter is.
Nee, ze zijn prachtig, ieder op hun eigen manier.

Ik geloof in een nieuwe aarde waarin wij elkaar liefdevol omarmen.
Omdat we beseffen dat er allemaal uit dezelfde Bron komen, dat we van het Licht afstammen..
kinderen van God*,  kinderen van Liefde, van het Leven.

Als kinderen van God Zelf mogen wij groeien om God Zelf te worden.
We mogen het Goddelijke in onszelf laten groeien en uitstijgen boven
onze eigen verwachtingen, overtuigingen en dat wat ons klein houdt,
zoals onze gedachten en onze angst.

We mogen zien dat we verschillend zijn en dat onze verschillen juist een aanvulling zijn op elkaar…
Waardoor er een prachtig kleurenpalet aan mensen mag ontstaan.
Elkaar aanvullend in plaats van afwijzend.
Elkaar helpend in plaats van tegenstaan.
Elkaar omhoog helpen in plaats van elkaar klein houden.
Elkaar helpen groeien in plaats van onderdrukken.

Want wij zijn ÉÉN.
Samen creëren, samen scheppen de wereld, de planeet, het Universum dat we voor ons zien.
Vol Licht, vol Liefde, vol Vertrouwen!!

                                                                                        Henrike Schotman

(*God kan vervangen worden door het LEVEN, de LIEFDE)